Na opakowaniach artykułów spożywczych znajdują się dwa różne oznaczenia informujące o trwałości produktu. Na polskim rynku obowiązują dwie główne kategorie:
data minimalnej trwałości (oznaczana jako "Najlepiej spożyć przed... / Najlepiej spożyć przed końcem...
oraz termin przydatności do spożycia (oznaczany jako "Należy spożyć do...").
Choć te sformułowania mogą wydawać się na pierwszy rzut oka takie same, istnieje między nimi bardzo istotna różnica.
Data minimalnej trwałości jest określana sformułowaniem "Najlepiej spożyć przed...". Zazwyczaj podany jest tylko rok i miesiąc. Jest to data, do której produkt utrzymuje swoje właściwości i nie ulega zepsuciu, a jedynie może zmienić się ich konsystencja, kolor, smak, czy zapach. Głównie dotyczy artykułów suchych i trwałych, takich jak makarony, kasze, ryż, kawa, herbata, produkty w puszkach, słoikach w tym również suplementy diety. Po tej dacie produkt może nadal być spożywany, ale producent nie gwarantuje że jakość tego produktu, będzie identyczna jak produktu "mieszczącego" się w tej dacie.
Termin przydatności do spożycia jest oznaczony sformułowaniem "Należy spożyć do...". Podany jest dzień miesiąc i rok. Wskazuje on na termin, w którym przechowywany w odpowiednich warunkach produkt zachowuje swoje właściwości i mikrobiologiczną trwałość. Dotyczy głównie produktów łatwo psujących się, takich jak nabiał, mięso, świeże ryby czy niepasteryzowane soki. Po upływie tego terminu środek spożywczy uznawany jest za niebezpieczny i nie powinien być spożywany. Warto nauczyć się rozróżniać te oznaczenia, aby unikać marnowania żywności oraz chronić swoje zdrowie i życie przed konsumpcją produktów, które już faktycznie nie nadają się do spożycia.
